Tarnów i region - Informacja turystyczna / Atrakcje / REGION TARNOWSKI / Ciekawe miejsca

Ciekawe miejsca

Bobowa (Koronka klockowa i zabytki żydowskie)

Bobowa słynna jest przede wszystkim z cadyków i koronek. Pochodząca z 1756 r. w 2003 r. poddana kompleksowej renowacji synagoga stanowi jeden z najcenniejszych zabytków żydowskiej architektury sakralnej w Polsce.

Brzesko (Pałac Goetzów, dawny teatr letni i osiedle robotnicze)

Założyciel jednego z najważniejszych zakładów przemysłowych regionu, Jan Ewangelista Goetz, zostawił swój majątek w rękach syna, Jana Albina, który dziedzictwo ojca doprowadził do szczytu rozkwitu. To on w roku 1898, 5 lat po śmierci ojca, rozpoczął budowę rodzinnej rezydencji, uznanej za jedną z najwspanialszych w ówczesnej Galicji.

Ciężkowice i Kąśna Dolna (Skamieniałe Miasto, Paderewski, Ecco Homo)

Ciężkowice - miasto, które w 1934 roku na 64 lata straciło prawa miejskie jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w regionie tarnowskim. Na niewielkim obszarze znajdują się atrakcje turystyczne znane daleko poza granicami kraju: Skamieniałe miasto słynące z licznych malowniczych grup skał piaskowcowych, m.in.: Grzybek, Borsuk, Warownia, Czarownica; jedyna zachowana do dnia dzisiejszego posiadłość wybitnego pianisty - wirtuoza, kompozytora, polityka i męża stanu - Ignacego Jana Paderewskiego w Kąśnej Dolnej.

Głobikowa (Dinozaury)

W Głobikowej, tuż przy schronisku "Rozdzielnia wiatrów" oraz 20 metrowej wieży widokowej (z której przy dobrej widoczności podziwiać można Tatry) powstaje "jurapark". Ustawiono już 2 dinozaury: ryczącego i oświetlonego w nocy diplodoka oraz triceratopsa.

Iwkowa - Dobrociesz, (Szlak Śliwki)

Dzięki drewnianej świątyni - kościołowi pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny Iwkowa leży na szlaku architektury drewnianej. Jest jednak znana z corocznego "Święta Suszonej Śliwki" a gminę zwiedzać można wyjątkowym szlakiem - Szlakiem Suszonej Śliwki.

Jeżów (Dwór tarnowskiego "plastyka")

Gotycko-renesansowy drewniano - murowany kasztel (dwór obronny) wraz z 3 hektarowym parkiem w Jeżowie jest własnością Zespołu Szkół Plastycznych w Tarnowie. Tutaj odbywają się warsztaty i zajęcia plenerowe uczniów i zaproszonych gości tarnowskiego "plastyka" w tym znane w Polsce coroczne Ogólnopolskie Plenery Malarskie pod patronatem Ministra Kultury.

Lusławice (Arianie, Jacek Malczewski i kompozytor Penderecki)

W latach 1560 - 1664 Lusławice były jednym z najważniejszych ośrodków Arian (Braci Polskich) założonym przez Achacego Taszyckiego. Po 1570 r. działała w Lusławicach drukarnia ariańska przeniesiona z Pińczowa oraz szkoła wyższa Arian - Szkoła Lusławicka, która na wzór ówczesnych akademii prowadziła kształcenie w następujących dziedzinach: teologii, metafizyki, logiki, dialektyki, anatomii i fizyki. Te instytucje przyczyniły się do rozwoju i popularyzacji literackiego języka polskiego.

Mała (Pomnik Chrystusa Króla)

W 1937 r. nad miejscowością Mała stanął monumentalny pomnik Chrystusa Króla wzorowany na pomniku z Rio de Janerio. Twórca pomnika był pochodzący z Małej Wojciech Durek, który przed II wojną światową piastował funkcję rektora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Odporyszów (Sanktuarium Maryjne i "Ikar znad Dunajca")

Wokół kościoła znajdują się kapliczki drogi krzyżowej autorstwa Jana Wnęka, który nierozłącznie wiąże się z Odporyszowem. Jan Wnęk (1828-1869), zdolny chłop - cieśla i rzeźbiarz, pasjonat lotnictwa nazwany został "Ikarem znad Dunajca". W 1866 r. Jan Wnęk skonstruował pierwowzór lotni na kształt skrzydeł ptaka, ze szkieletu z drewna jesionowego, na którym rozpięte było cienkie płótno, impregnowane olejem lnianym.

Przecław, Rzemień i Wiewiórka (dawne siedziby Tarnowskich)

Wiewiórka - ruiny murowanego dworu - ulubionej siedziby hetmana Jana Tarnowskiego, oddalone w linii prostej o ok. 20 km od Zamku na Górze św. Marcina pod Tarnowem. Przecław - zamek potomków Mikołaja Reja, który na krótko (prawdopodobnie w latach 1654 - 1668) należał do rodziny Tarnowskich. Rzemień - wieża mieszkalna (popularny w średniowieczu typ warownej siedziby rycerskiej) powstała prawdopodobnie w połowie XV w. dla Tarnowskich w stylu późnogotyckim, kilkukrotnie przebudowana (w stylu renesansowym i neogotyckim).