Muzeum Diecezjalne

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.

Wystawa "Epifanie ciała" Agnieszki Lech-Bińczyckiej otwiera przed widzem obszar pomiędzy widzialnym a odczuwanym. Prezentowane grafiki skupiają się na ciele pozbawionym narracyjnego kontekstu, wydobywając z niego to, co najprostsze i zarazem najbardziej znaczące – obecność, napięcie, ślad gestu.